Het bekeravontuur kende onverwacht een einde in Rochefort – na het laatste fluitsignaal veranderde het in een feestbestemming, inclusief veldbestorming. Het zegt wel wat. Rik De Mil toonde zich groots om na zo’n verrassing de pers toch uitgebreid te woord te staan. “Dit is een typisch bekerverhaal dat je zelf niet wil meemaken, maar dat je toch zo vaak ziet. We begonnen nochtans degelijk aan de wedstrijd met een grote kans die er eigenlijk onmiddellijk in moest.”
Het zou dan een compleet andere match geworden zijn, maar de netten trilden niet. “Dan zag je dat we het stelselmatig moeilijker kregen, met ook nog een tegengoal. De klus klaren werd dan nog moeilijker. We reageerden echter prima en in de tweede helft stond plots 1-3 op het scorebord. Nadien gebeurden er dingen die absoluut niet mochten gebeuren. Op zijn minst moesten we dan 15 minuten controle houden”, aldus de coach.
Plots viel een pareltje aan Waalse zijde. “Een prachtige vrije trap”, waren de exacte woorden van de Gentse selectieheer alvorens de puntjes op de i te zetten. “De fase die eraan voorafging mocht gewoon niet gebeuren.”
Enkele ogenblikken later vond de ref zich klaar voor een hoofdrol in dit spektakelstuk. Penalty omdat Diallo vóór het uittrappen de bal met zijn hand stillegde – iedereen in het charmante Parc des Roches keek naar elkaar. “Die bal rolde nog en lag zeker niet stil. Die scheidsrechter… We moeten vooral naar onszelf kijken”, beet De Mil eerst nog op zijn tong. De vragen over die fase blijven echter komen. “De scheids was ongelofelijk – ik heb me aan hem geënerveerd. Kijk, Burgess is iemand die natuurlijk wel uitdaagt, maar in zijn analyses is hij ongelofelijk correct. Hij bevestigde dat de bal nog aan het rollen was.” De conclusie is simpel: “Dit was geen strafschop. Wat hier vandaag gebeurde was niet zijn schuld, maar het was wel een zeer belangrijke fase.”
In eigen boezem kijken dus – de nadruk lag vooral dáár op. “Een 1-3 moet je over de streep kunnen trekken, ook met de aanwezige kwaliteit op het veld. In de verlengingen hadden we nog een mogelijkheid om de kwalificatie binnen te halen. We creëerden open kansen – o.a. met Cissé – die je dan niet mag laten liggen. Dan volgen er echter strafschoppen en dat is een loterij. Vandaag lag het niet aan de mentaliteit, maar aan de geleverde kwaliteit. Op één wedstrijd ga ik wel geen jongens onder de bus gooien.”
De Buffalo’s kennen wel een historische competitiestart waarop kan verder gebouwd worden. “In de twee andere competities moeten we de draad weer oppikken. Onze fantastische reeks doet er vandaag niet toe en we moeten dit niet vergeten – die 1-3 moesten we gewoon over de streep trekken. Dit is een belangrijk moment om hier als hechte groep, die de voorbije maanden gevormd is, mee om te gaan en een reactie te tonen.” Weerbaarheid dus, daar is wel vertrouwen in. (RG)